Facebook  Twitter  Pinterest

"LIFE WITHOUT AN ANATOLIAN...

..is like dancing without music.."
(bron: H. alaturka's havali savasci)

DOOR LYDIA ZITTEMA

De muziek is gestopt. Maandagavond werd het oorverdovend stil in ons leven. Doodstil. Ata is gestorven. Hij verliet dit aardse leven om het te verruilen voor de mooiste, zachtste en meest pluizige wolk in de hemel.


Alles had hij met succes overwonnen tot nu toe: wrede mensen, hokken en tralies, vooroordelen, verlamming, kapotte knie, ondervoeding en onbegrip, maar dit kon hij niet winnen. Een ongelijke strijd. Tegen kanker valt niet te vechten, ook niet door de sterkste hond ter wereld. En wij? Kansloos. Geen genezing mogelijk. Wij konden hem alleen maar begeleiden naar een zachte dood. Wat een armoe. Wat een gemis. Wat een pijn. En wat een voorrecht om hem te mogen kennen. Zijn wijze ogen, zijn zachte vacht, zijn troostende neus, wat een persoonlijkheid mijn jongen. Mijn Turkse trots. Bijna te groots voor woorden. Groots in moed, in kracht en vooral in liefde. Ata was 100% liefde. Mijn wereld was mooi met hem. Elke dag. Elke ademtocht. Elke knuffel was een liefkozing. Er is geen hond zo zacht als Ata. Ik gil, ik schreeuw, ik krijs. 'Ata hoor je me schat? Lieverd luister naar me. Ik denk aan je: elke minuut van de dag. Nu en altijd. Nooit zal er een dag zijn dat ik niet aan je denk en je naam zeg. Ik zal over je praten en over je schrijven. Misschien zal ik soms fluisteren: 'gel canim, gel.' Mijn hart, mijn hoop, mijn ziel dat ben jij. En dat blijf je. Je bent het licht in mijn ogen. Wat heb je mijn leven verrijkt. En zolang ik leef, zal ik naar je kijken. Ik zal je zien in al je grootsheid, ik ruik je in de regen, ik voel je op mijn huid. En als de zon schijnt na de regen mijn liefste en ik zie de regenboog dan zal ik weten dat je nog steeds naar me kijkt en over me waakt.'

Aantal reacties: 13 toon reacties toevoegen reactie

Vr. 21 december 2012 | 
Mooie herdenking! Wat is het verdriet groot als een dierbare vriend er niet meer is. Heel veel sterkte. Margo van Vledder zwoofer.nl

Vr. 21 december 2012 | 
Wat een verhaal, daar heb ik wel een flink potje bij zitten huilen, komt ook door het gemis van mijn hond. Heel veel sterkte!

Vr. 21 december 2012 | 
Met een brok in mn keel je verhaal gelezen. Ik wens je heel veel sterkte. 'Huil niet omdat het voorbij is, maar lach omdat het zo mooi was'! Heel veel sterkte gewenst

Vr. 21 december 2012 | 
Tranen over mijn wangen, zo herkenbaar. Mijn lieve meisje is in maart ook overleden. Pfff. heftig, maar ook ik geloof dat ze me ergens vanaf daarboven in de gaten houdt. Ik leef met je mee met heel mijn hart.

Vr. 21 december 2012 | 
Super mooi!! definitie van liefde is hij zeker... nog veel sterkte, we denken aan jullie... veel liefs suzan (sert)

Vr. 21 december 2012 | 
wauw.... wat een práchtige woorden, ik gun elke hond zo'n baas!! Zo te lezen, was Ata een gewéldige hond!! Pffff, veel sterkte gewenst....

Vr. 21 december 2012 | 
Heel veel sterkte. Wij weten er alles van. En Ata blijft altijd in je hart.

Za. 22 december 2012 | 
Wat een baas en wat een hond wauwww koester dat!!!! In maart mijn trouwe boef verloren dit gemis blijft vreselijk !! Koester de bijzondere band.

Za. 22 december 2012 | 
Lieve Lydia, Ik huil met je mee. Zoals je denk ik nog wel weet was Atakoy mijn eerste grote hondenliefde. Hij was de eerste hond in het asiel waar ik vreselijk verliefd op werd en de eerste Anatool die ik ooit zag. Wat een verlies. Maar ook wat een lieverd, wat een geweldig dier en wat een rijkdom dat hij er was. Heel veel sterkte meid. Groet, Marion

Ma. 24 december 2012 | 
Sterkte, heel veel sterkte. Ik voel met je mee, 2 maanden geleden is onze lieve Mechelaar Anouk ook overleden aan die verschrikkelijke ziekte, het gemis is enorm en het verdriet overweldigend maar ook de mooie herinneringen draag je voor altijd met je mee.Nogmaals, mijn medeleven, Gina.

Di. 19 maart 2013 | 
Ata was mijnen angel haar beste vrien zullen je erg missen rust zacht lieve ata ilona

Vr. 22 maart 2013 | 
Als ik de ipad open doe zie ik ata ik mis je erg grote vrien ilona

Do. 25 april 2013 | 
Lieve Lydia, wat een prachtig, ontroerd stuk. Wat een grootse liefde voor deze geweldige hond, die ondanks alle narigheid die op zijn pad kwam het immense geluk had dat hij bij jou en je man terecht kwam en daar overspoeld is door liefde, genoeg voor tien levens....Hij verdiende het. Jij verdiende dit verdriet niet. Ik laat nu ook een traantje om Ata. En ik zal hem zoeken tussen de wolken, en dan een luchtkus naar hem sturen. Liefs, Lydia (vdWeide)