DOOR FEMKE PASQUINO-DE HARDE
Als oud Tesselaar krijg ik van mijn moeder regelmatig stukjes uit de Texelse Courant onder mijn neus gedrukt. Zo ook het ingezonden stukje uit de krant van vrijdag 14 november over de verwaarloosde Geit op de Westerweg 94. Het feit dat de geit daar in weer en wind zonder schuilplaats aan een kort lijntje staat was voor mij reden genoeg om eens te gaan kijken.
Terwijl ik voor de boerderij bezig was met de inleiding van het filmpje voor Verhuisdieren.nl komt de boerin naar buiten. Ze geeft aan dat ze graag met ons in gesprek wil gaan. Ze dringt erop aan dat het echt wel meevalt met het welzijn van de geit. Na haar uitnodiging loop ik eerst naar de geit om te kijken hoe hij op mij reageert. Terwijl hij aan mijn hand snuffelt krimpt mijn maag ineen. Ik zie dat het touw om zijn nek zo strak zit dat het verdwijnt in een diepe gleuf open vlees van 2 cm dat van links naar rechts over zijn nek loopt.
Ik roep mevrouw toe dat het helemaal niet meevalt en dat ze maar eens moet komen kijken. Als ze naast mij komt staan schrikt ze ook van de diepe wond. Ze roept meteen haar man en zoon erbij. Helaas zijn deze mannen niet onder de indruk. De boer meldt met een glimlach dat de mensen in de Gollard (bejaardentehuis op texel) er ook slecht aan toe zijn. De geit wordt door de zoon opgetild en weggedragen. Hij gaat naar het hok in de schuur. Mevrouw heeft het over een wet waarin staat dat alle (huis)dieren vanaf 1 november in hokken moeten zitten en niet meer buiten mogen komen. Uiteindelijk probeert ze mij nog te overtuigen dat haar zoon stapelgek is op zijn geit, zo erg zelfs dat ze foto’s heeft gemaakt.
Ik weet niet in wat voor wereld deze mensen leven. Een ding weet ik zeker, het gaat niet goed daar. Hoe zullen de andere dieren op de boerderij eraan toe zijn? Op weg naar de boot heb ik een organisatie benaderd die het welzijn van boerderijdieren beschermt en de politie gebeld. Maandag heb ik meteen melding gemaakt bij de Dierenbescherming, helaas zijn ze in het weekend niet bereikbaar. Morgen (woensdag) gaat er een inspecteur naartoe samen met de plaatselijke dierenarts.
Er moet nu iets gebeuren!!! Er is daar zondermeer sprake van dierenleed. De politie sprak over het voordeel dat er op Texel veel sociale controle is en dat de boer hiervan onder de indruk zou kunnen raken. Ik hoop dat de Texelaars een sociaal hart voor dieren hebben want dit soort praktijken mogen en kunnen we niet tolereren. (wordt vervolgd)
MELD DIERENMISHANDELING!
Klik hier voor de landelijke meldnummers dierenmishandeling