DOOR MICHELA LANGSTRAAT Het was september 2003. Onze kennissen hadden een prachtige, grote Golden Retriever. haar naam was Simba, een teef van bijna 9 jaar. Omdat de heer des huizes meer ging werken en het vrouwtje meer met kleine hondjes had, zochten ze een nieuw baasje voor Simba. Mijn eigen hond was twee jaar geleden overleden en ik vond het maar leeg en stil in huis, zo is Simba bij mij gekomen.
Al snel ontdekte ik dat Simba doof was en ik heb toen een eigen gebarentaal voor haar bedacht, een prima oplossing voor ons
Simba was een geweldige, slimme hond die mij op haar eigen manier beschermde. Ze blafte niet, als ze het niet vertrouwde kwam ze kijken en schoof desnoods de persoon in kwestie met haar massieve kop van het tuinpad af. Iedereen was onder de indruk van haar formaat. Ze volgde me overal door het huis en lag altijd bij me in de buurt.
In 2009 leerde ik mijn huidige man kennen. Hij woonde 120 kilometer uit de buurt en kwam alleen in de weekenden. Zo kwam hij ook het eerste weekend van september 2009. Simba was toen bijna 15 jaar en nog goed gezond voor haar leeftijd. Het ging allemaal wat langzamer, maar dat is begrijpelijk. Toen mijn partner en ik nog even op de bank zaten voordat we afscheid moesten nemen, kwam Simba naar hem toe. Voorzichtig pakte ze zijn hand in haar bek en legde die op mijn knie. Ze keek ons aan. Alsof ze zeggen wou: “Ik kan niet meer op haar passen, doe jij dat vanaf nu?”
Kort nadat mijn partner vertrokken was naar huis, zakte Simba door haar poten en kon niet meer opstaan. Ze had inderdaad afscheid genomen. De volgende dag heb ik haar in moeten laten slapen...
Eind 2006 vertrok ik met mijn dochter van toen 11 jaar, mijn 2 katten Fay en Fabel en hond Tobias naar de Verenigde Staten, om daar te gaan wonen en het land te ontdekken. Al gauw meldde ik me aan als vrijwilliger voor het plaatselijke asiel, waar ik met open armen ontvangen werd.
ARMOEDE
Kentucky is het platteland van Amerika en vergeleken met andere staten onderontwikkeld. Er is veel armoede, veel trailerparken met grote populaties zwerfkatten. Honden aan de ketting zijn een normaal gegeven. De mensen zijn er aardig, hebben de rustige, vriendelijke zuidelijke mentaliteit, maar dierenwelzijn staat bij de meesten niet op het prioriteiten lijstje. Diergeneeskundige hulp is erg duur, en in combinatie met de armoede worden vele dieren gedumpt als ze iets mankeren. Castreren heeft al helemaal geen prioriteit. In heel Amerika worden jaarlijks tussen de 4 en 6 miljoen honden en katten geëuthanaseerd. In Kentucky wordt gemiddeld meer dan de helft van de dieren nooit geadopteerd
CASTRATIEKLINIEK
Om structureel iets aan het probleem te doen besloten mijn vriendin Ruth en ik een low-cost castratiekliniek op te zetten. (The fixfoundation). Na jaren hard lobbyen bij de plaatselijke politiek en fondsen werven is het ons twee jaar geleden eindelijk gelukt. We kregen de grond naast het asiel en konden een eenvoudig gebouw neerzetten. Nu worden daar tussen de 20 en 35 castraties per dag uitgevoerd en het mooie is dat we daar deze zomer al de vruchten van plukten. We hebben veel minder puppies in het asiel gekregen!
AFGEMAAKT
Inmiddels ben ik al weer even terug in Nederland, maar elk jaar ga ik terug om een tijdje mee te werken. Ondanks de grote vooruitgang die het asiel heeft geboekt sinds ik er kwam wonen, worden er nog steeds veel gezonde dieren afgemaakt, inclusief puppies en kittens. Grote donkere honden hebben geen kans, net als Pitbulls, die in de meeste gevallen ontzettend lieve honden zijn. Toen ik er in oktober was, werden er 17 honden afgemaakt. Stuk voor stuk lieve, gezonde honden. Het was gewoon te vol.
MACIE ZOEKT EEN BAASJE
Eén hond heb ik kunnen redden, Macie. Voor haar zoek ik nog steeds een thuis. Ze leeft hier nu met mijn twee andere honden, eentje ook uit Kentucky en een Spanjaard, plus 6 katten, de meest uit Amerika.
Ze begint al aardig te wennen aan het hollandse leven, maar is nog wel onzeker bij vreemde mensen of vreemde situaties. Ik hoop iemand voor haar te vinden die daar doorheen kijkt en ziet hoe lief ze eigenlijk is. Maar voorlopig is elke dag die ze leeft er één meer dan ze anders gehad zou hebben. Iets wat voor vele andere honden niet meer weggelegd is.
BEKIJK HIER HET FILMPJE VAN MACIE
EMAIL Mirjam Molenaar: purr2me@gmail.com
WEBSITE Asiel in Kentucky: http://www.friendsoftheshelterky.org
18-01-2012 |
Hier doe ik het voor!!!Wat heerlijk om te horen. Mooie samenwerking zo toch? Laat maar weten als we weer een van je geredde dieren onder de aandacht kunnen brengen.
Macie zal je eeuwig dankbaar zijn! Fantastisch wat je voor haar gedaan hebt.
Grtjes Femke
17-01-2012 |
Macie heeft een nieuw baasje gevonden! Vandaag gaat ze verhuizen. Het mooie is dat de mensen die Macie gaan adopteren eigenlijk twee dieren redden, Macie, maar ook degene voor wie zij een plekje vrijmaakt. Het zal zeker iet onze laatste opvanger zijn. Ontzettend bedankt Femke, je hebt een geweldige site en zonder het filmpje wat je gemaakt hebt was het vast niet zo snel gelukt:-)
DOOR MICHELA LANGSTRAAT Nog even en het is weer zover: oudejaarsavond en natuurlijk ook het vuur werk. Voor ons mensen hartstikke mooi en leuk, maar veel van onze huisdieren denken daar heel anders over.
Ze zijn er bang voor; vinden het eng. Deze angst is niet van de ene op de andere dag te verhelpen.
Er zijn veel methodes waarvoor u kunt kiezen, maar elke methode vergt wel tijd. En geduld natuurlijk.
Je kunt bijvoorbeeld je hond of kat langzaam laten wennen aan het geknal, eventueel is er een CD te koop met vuurwerkgeluiden.
Dan zijn er natuurlijk de hondenscholen waar je een speciale training kunt volgen of je kunt kiezen voor een gedragstherapeut.
Ook kun je bij de dierenarts een speciaal dieet krijgen. Dit dieet heeft een kalmerend effect. Bij de dierenarts zijn ook rustgevende medicijnen te krijgen. Bij deze laatste twee geldt ook: op tijd beginnen!
Je ziet: keuze genoeg. Aan jou als baasje de vraag wat het beste bij je dier past. Maar wat het ook wordt: probeer Oud en Nieuw voor je hond of kat wat fijner te maken, zij horen het vuurwerk namelijk dubbel zo hard als jij. Dan heeft de baas ook een fijnere avond!
Afgelopen jaar stond ik in de rubriek Triple J van fashion magazine Jackie. Deze rubriek is bedoeld voor inspirerende vrouwen die een business hebben opgericht. Elk jaar komen alle business babes voor een borrel bij elkaar op de stand van Jackie op de Miljonairfair. Dit jaar vroeg de Jackie mij om de babes te vertellen over mijn grote passie Verhuisdieren.nl.
Ik heb de dames natuurlijk uitgelegd dat ik helemaal geen business babe ben omdat ik een stichting heb opgericht, een non-profit organisatie zonder winstoogmerk. Dat neemt niet weg dat het oprichten van een stichting veel overeenkomsten heeft met het opzetten van een bedrijf.
Om het gezelschap meer feeling te geven met Verhuisdieren.nl heb ik het filmpje van Binky laten zien. Niet alleen de oproep maar ook hoe het met Binky is afgelopen.
Bekijk hier het filmpje
13-01-2012 |
veel suces met jullie binky.
gr son uit alkmaar.
Elke maand presenteren we een filmpje van HET HUISDIER VD MAAND. Deze keer gaat het om Thijs.
Thijs is een aanhankelijke, vrolijke Noorse Boskat. Hij vindt het heerlijk om aangehaald te worden en komt graag buiten. Het ideale baasje voor Thijs heeft een kattenluik met een mooie tuin en voldoende tijd om hem aandacht te geven.
Ben jij DE match voor Thijs? Maak dan een zoekprofiel aan.
NAAM: Thijs
LEEFTIJD: 7 jaar
WOONPLAATS: A'dam (NH)
KARAKTER: sociaal met katten en kinderen va 5 jaar
Wil je meer te weten
komen over Thijs?
Bekijk dan het filmpje!
