HOOIKOORTS BIJ DE HOND
Wo. 06 mei 2015

DOOR DIANA LEEUWE - VACHTEXPERT

Veel mensen hebben last van hooikoorts in het voorjaar. Veel niezen en last van de ogen. Helaas kunnen dieren hier ook last van hebben. Het stuifmeel van bomen die gaan bloeien en pollen die in de lucht zweven kunnen net als bij mensen irritatie geven bij dieren. Ze hebben dan last van zogeheten atopie.

Bepaalde hondenrassen kunnen er meer last van hebben dan anderen. Zelf heb ik een west highland white terriër en dit ras staat helaas bekend om zijn vele allergieën. Elk voorjaar krijgt ze last van haar ogen, het gaat ontsteken en moet met zalf worden behandeld. Ook rolt ze graag door het gras en daarna volgt een flinke niespartij vanwege de graspollen waar ze last van heeft. Haar huid komt vol met korstjes te zitten en ze heeft veel jeuk. Gelukkig is ze onder goede controle van de dierenarts en ben ik er vaak op tijd bij als de kwalen beginnen op te spelen.



Er zijn speciale medicijnen op de markt die de allergie kunnen remmen. Laat uw huisdier controleren als u denkt dat er een allergie een rol kan spelen. Constant jeuk of alsmaar ontstoken ogen of oren kan al een indicatie zijn. Met een simpele bloedtest en huidtest kan er worden gekeken op welke allergenen uw dier reageert. In de salon komen veel honden die ik behandel met speciale shampoo die de huid kan beschermen. Dit is een grote verlichting voor de dieren want vaak is jeuk nog erger dan pijn.

Vachtexpert Diana
 Permalink    
Aantal reacties: 5 toon reacties toevoegen reactie

16-05-2015 | Jonckheere

16-05-2015 | Jonckheere

16-05-2015 | Jonckheere
De kat met atopie kan ook behandeld worden met bepaalde medicijnen. Deze zijn er in vloeibare vorm (atopica). Dat is vaak makkelijker bij katten. Allereerst kan geprobeerd worden om de allergenen te vermijden maar als het niet kan dan kan de dierenarts medicatie voorschrijven. Als het bv seizoensgebonden allergie is dan kan dit een in deze periode worden ingezet.

11-05-2015 | Jonckheere
Ik een hond. Was hem 2 keee per week. Oogdruppels en zalf slaan niet aan. Heb nu weer andere spullen. Pretnidon ging goed tot verstopping en moest hij met spoed geopereerd worden. Ook ik hoor grsag tips

10-05-2015 | Jonckheere
Ik heb een kat Met atopie... Weet je daar nog tips voor?

SUCCESMATCH VOOR LOGEERHOND LESTER
Vr. 01 mei 2015

Je kunt via onze website ook een logeeradres vinden voor je hond. Zo heeft hond Lester zijn ideale vakantieadres bij Ed en Lucia gevonden! Lees het succesverhaal door op de afbeelding hieronder te klikken!

Succesmatches
 Permalink    
Aantal reacties: 0 toon reacties toevoegen reactie
SUCCESMATCH VOOR PATTY EN HOND BOET
Wo. 22 april 2015

DOOR TRUDY VAN DEN WIJNGAARD

Boet is een geweldige hond. Hij woont nu inmiddels een jaar bij Patty. Ze is dolgelukkig met hem, hij is haar TROTS en Grote Vriend! Maar wat heeft Patty er veel tijd en liefde in gestoken om Boet te socialiseren! Het is een veelbewogen jaar geweest, met als beloning een hele lieve hond die veel van zijn angsten kwijt is en zijn vertrouwen weer grotendeels terug heeft gevonden!



Wat was de reden dat je een hond wilde?

Mijn eerste eigen hond was een Beagle. Helaas moest ik hem na vijftien jaar in laten slapen. Ik had nog nooit alleen gewoond zonder hond, dus ik dacht “voordat ik iets impulsiefs ga doen ga ik eerst eens een jaar zonder hond wonen”. Maar na driekwart jaar was ik alweer op zoek naar een nieuwe hond.

Wat is Boet voor een hond en waar komt hij vandaan?
Boet is een Schafpudel van vijf jaar oud. Ik heb hem in Zeist opgehaald, maar hij is in Oostenrijk opgegroeid. Daar heeft hij heel weinig indrukken opgedaan. Daardoor was hij niet echt gesocialiseerd. De oude baasjes kwamen terug naar Nederland en helaas, door een echtscheiding, moest Boet weg.

Hoe kwam je bij verhuisdieren.nl terecht?
Gegoogled. Mensen zouden vaker op deze site moeten kijken, want wat staan daar een leuke honden op zeg!

Hoe ging het met Boet toen hij bij jou kwam?
Dat was heel moeilijk, hij was heel onrustig en overal bang voor in Nederland door alle nieuwe indrukken. In het begin kon ik niet over straat met hem, hij was zo bang. Bij ieder geluid wat hij niet kende (rolluik wat omlaag ging, een motor) wilde hij niet verder lopen.  Ik kon hem niet knuffelen, niet borstelen, niet aaien…dan trok hij zijn lip op. Hij deed ook heel lelijk tegen andere honden. Ook wilde hij niet de tuin in. Dat was een hele beproeving voor hem want ik woon in een appartement op de begane grond en mijn tuin zit aan de voorkant, aan de drukke straat.
Toen hij later wel de tuin in durfde, blafte hij naar iedereen die voorbij kwam.

Wat heeft ervoor gezorgd dat Boet nu beter in zijn vel zit?
Ik ben een paar maanden met hem naar behendigheidstraining geweest, puur voor het contact en om spelenderwijs zijn vertrouwen te winnen. Ook ging ik hem ’s nachts uitlaten om op die manier de buurt te leren kennen, dan was het lekker stil op straat. Dat heeft erg geholpen.
Wat ook grappig is: de fokker van Boet woont een paar kilometer bij mij vandaan! Daar ben ik met hem geweest. Boet krabde veel vanwege, bleek later, een allergische reactie. De fokker zei meteen: “oh, dat is net moeders”. De fokker wist precies wat voor voer Boet moest hebben. En dat hielp!
En omdat ik door de week werk heb ik Boet, na een paar weken vrij geweest te zijn, naar een fantastische dagopvang gebracht. Er is een groot grasveld met allemaal van die soort Zweedse tuinhuisjes, ingericht als woonkamertjes voor de honden. Daar kwam hij in een roedel met 15 honden terecht en heeft hij geleerd om met andere honden te socialiseren. Daar heeft hij weer zelfvertrouwen gekregen. Ik ben echt trots op hem!

Je mag ook best trots op jezelf zijn!
Ja, maar ik vind het ook echt leuk om te doen. Een oudere hond adopteren zou ik zo weer doen! Ik word ’s morgens gewoon blij wakker. Er is zoveel verbeterd. Ik denk dat Boet nu eindelijk z’n rust heeft gevonden. Hij is echt een cadeautje in mijn leven!

Succesmatches
 Permalink    
Aantal reacties: 2 toon reacties toevoegen reactie

02-06-2015 | Kemperman
Ook wij hebben een hondje van verhuisdieren wij zijn er heel blij mee ,in het begin was het even wennen ze was niks gewend ook was ze overal bang van en deed heel lelijk tegen andere honden als ik haar uitliet we hebben haar nu een half jaar en de laatste maand gaat het heel goed ze was ook niet gesocialiseerd met andere honden ,we hebben dat opgelost door haar samen met andere honden in een uitloopren te laten rennen wij nemen haar overal mee naar toe het liefste is ze op de camping ,daar kan ze heerlijk rennen en spelen met andere honden Wij zouden zo weer een hondje van de verhuisdieren nemen heel veel groetjes Jan en Erica Kemperman

22-04-2015 | Jonckheere
He Pets. Supergoed bezig met die knappe hond van je, hij mag inderdaad net zo blij zijn met jou dan andersom. Veel plezier nog met je trouwe vriend! Groeten. Will

ELK KONIJN VERDIENT EEN HUIS MET TUIN
Do. 16 april 2015

'In het wild leeft een konijn in een gebied van zo'n 34 tennisvelden groot. Daar hupt, rent, springt, eet, graaft en socialiseert een konijn gedurende dag en nacht.'

DOOR ELINE TEYGELER - KONIJNENEXPERT VAN VERHUISDIEREN.NL

Als hij een sprintje trekt kan hij een snelheid van 45 km per uur halen.
Ja, echt waar. Een konijn is een echte sportatleet die veel beweging nodig heeft. Een hok is dus bedoeld als huis, vooral als slaapkamer en veilige schuilplek, maar niet geschikt voor de dagelijkse workout.

Onderzoek heeft aangetoond dat het gemiddelde gehouden konijn in Nederland 4 jaar oud wordt, dat is nogal jong. Een genoemde oorzaak van deze lage leeftijd is verminderd welzijn.

Wist je dat een laboratoriumkonijn het vaak beter heeft dan een konijn die als huisdier gehouden wordt? Er zijn laboratoriumkonijnen die in groepen zijn gehuisvest, ze hebben een ruimte met schuilplekken en uitkijkposten. Daarentegen zijn er bij mensen thuis nog steeds veel konijnen die alleen gehuisvest worden, in een klein hok met uitzicht op de schutting. Verandering is dus noodzakelijk.



Naast een hok heeft een konijn dagelijks een losloopruimte nodig; bijvoorbeeld een ren aan het hok. En uiteraard een soortgenoot. Maar ook daarvoor is ruimte nodig, want konijnen kunnen elkaar verwonden als de ruimte te klein is.

Bij steeds meer konijnenopvangen/dierenasielen worden konijnen niet geplaatst in een hok zonder ren. De minimum eisen voor het houden van konijnen worden steeds strenger, bij sommige opvangen is een ren van 4 m2 voor twee dwergkonijnen verplicht.

Ik vergelijk een konijn met een mini-paardje; hij heeft contact met soortgenoten nodig, dagelijks veel hooi én beweging. Ook het dagelijks uitmesten van 'de stal' is geen overbodige luxe; beide dieren laten veel ontlasting achter vanwege hun voedingspatroon. Het enige voordeel van een konijn t.o.v. een paard is dat je ze in de tuin kan plaatsen, óf zelfs in huis. Wat dat betreft heeft een konijn veel voordelen. We moeten alleen wel iets groter gaan denken.


Eline Teygeler
 Permalink    
Aantal reacties: 0 toon reacties toevoegen reactie
BIXX OP REIS - WIE BEN IK
Ma. 13 april 2015

DOOR ELS LOTZ-LEFEVRE

PASPOORT

Naam:   BIXX       
Geboren op:   10 september 2012
Baasjes:   Marc & Els Lotz-Lefèvre
Gewicht:   32 kg
Ik ben gek op:   piepspeeltjes, wortelen, oogjes uitwrijven

Ik ben een Boxer van 2,5 jaar jong en toen ik bij mijn mama en broertjes weg ging, werd ik Bixx genoemd. Bixx…Overal ter wereld kan iedereen mijn naam goed uitspreken, en dat is erg handig nu ik met mijn baasjes voor lange tijd op reis ben. Op 2 januari vertrokken we uit Maastricht, nou ja vanuit Valkenburg, waar we bij mijn Omie nog wat laatste dingetjes hadden geregeld. Ik was wel verdrietig hoor, toen Omie stond te zwaaien, want ik zou haar erg missen. Elke week zorgde ze 3 dagen voor me, terwijl Maa en Paa gingen werken. Wat had ik geluk zeg, de hele dag werd ik geknuffeld…



Eindelijk klaar voor vertrek... afscheid van omie (midden)

Mijn Paa is heel sportief, dat heeft hij overgehouden van zijn carrière als profwielrenner, die ik niet heb meegemaakt. Toen ik bij hem kwam wonen was hij al wiskundeleraar. Vaak zat hij urenlang aan tafel met een stapel papieren en een rode pen. Hij gaat soms met me joggen of fietsen. Daarna ben ik dan helemaal moe en zielsgelukkig voor de rest van de dag. Soms doet hij wel eens wat extra’s tussen m’n brokken, omdat hij vindt dat ik niet nog smaller moet worden. Paa kan ook goed met een stok gooien, hééél ver! Dan ga ik er als een speer achteraan en breng hem nét niet terug – want het liefst hou ik mijn stok zelf vast. Tot de volgende wordt gegooid, dan ga ik die weer halen!

Toen mijn Paa en Maa elkaar leerden kennen was Maa nog stewardess in Zwitserland, waarna ze naar Nederland verhuisde. Toen ik bij haar kwam wonen werkte ze 4 dagen per week bij een groot bedrijf in Maastricht. Met z’n drieën hadden we dus altijd lang weekend vanaf vrijdag! Dan gingen we vaak te poot de stad in, om daar op een terrasje mensen te snuiven. Maa praat een beetje anders, dat komt omdat ze geboren is in Antwerpen. Ik vind dat ze mooi klinkt, vooral wanneer ze bij me komt liggen en in m’n oor lieve woordjes fluistert. Van haar ik mag ik héél af en toe ’s morgens eventjes op bed in het rijdende huis, op de dag dat de lakens ververst moeten worden…



Samen naar de top van de rots in Calpe

Nu zijn we met z’n drieën onderweg en zijn we altijd samen! Dat vind ik echt fantastisch, want ik hou er niet zo van wanneer onze roedel uit elkaar gaat – dan word ik een beetje zenuwachtig. We hebben al veel samen gewandeld  op erg verschillende plekken: in het koude Frankrijk, het iets warmere Spanje en nu al een lange tijd in het heerlijk ruikende Marokko. Ik loop meestal tussen Maa en Paa in, aan de lijn, en ik moet dan met mijn kop achter of tussen hen in lopen. Makkelijk is dat, want dan hoef ik zelf niet alles in de neus te houden – alhoewel mijn neus soms sterker is dan ik zou willen, vooral wanneer er straatkatten in de buurt zijn… Zodra het kan mag ik ook los rennen, joehoe!!! Dan mag ik naar hartenlust snuffelen, zwemmen, rondjes draaien, achter mijn bal aan rennen. Het allerliefste ga ik naar het strand, want daar is een hele grote zandbak waar mijn tenen een beetje van gaan kriebelen. Daarachter is ook water waarin ik kan zwemmen als de golven niet te hoog zijn.



Kinderen die me willen aaien maar toch een beetje bang zijn...

Het reizen doen we in een rood huis op wielen. Er zit een deur aan de achterkant, met een trapje waar ik niet alleen op kan. Aan de voorkant heb ik ook wat hulp nodig om in te stappen, dan mag ik bij Maa of Paa aan de voeten slapen. Zodra Beest (bijnaam van ons rode huis op wielen) begint te brommen, word ik al slaperig! Ik word dan meestal pas wakker wanneer we onze volgende slaapplek hebben gevonden. En wanneer ik het te warm krijg mag ik ook wel eens op bed liggen, daar is het een beetje koeler.

Volg Ata
 Permalink    
Aantal reacties: 1 toon reacties toevoegen reactie

13-04-2015 | Jonckheere
Hee Bixx, hier met Storm, je weet wel die puber waar je mee kennis gemaakt hebt net voordat jullie vertrokken. Ik moet nog vaak aan je denken en ook mijn vrouwtje Ivon aan jullie alledrie. Ik hoop dat je het naar je zin hebt op deze reis. Zelf merk ik dat ik niet zo goed tegen de warmte kan, ga dan vlug hijgen enzo. Hoe is dat met jou? Maar je ziet er patent uit, zeker met dat sjaaltje. Zelf zou ik kiezen voor een iets stoerdere uitstraling, maar ja soms heb je je te schikken in de kledingkeuze van Paa en Maa. Ik word 15 april 10 maanden jong, weeg ondertussen bijna 40kg en ben 62 cm hoog. Met de 5 poezen gaat het soms wel goed, maar vrienden zijn we niet. Die rooie heeft me van de week alweer een bloedneus geslagen. Snap ze niet hoor, wil ik spelen gaan zij meppen. Mis communicatie of zoiets. Maar allez, ga nu dineren ...we houden contact. Dikke poot van Storm en knuffel van Ivon, aan jullie allemaal

 

 

VGV
Voordelen
Adoptietips