Nikos

Nikos is het nieuwe jaar rustig ingewandeld.
Nikos is de aandoenlijkste ever! Wat een schat.
Buitenshuis, op wandeling, is hij nog wat angstig. Wanneer hij iets ziet, zelfs in de verte, dan blaft hij.
Iets wat hij voorheen binnen ook deed, maar inmiddels is dat helemaal over. We gaan er dus van uit dat het onzekerheid is en langzaamaan beter zal worden.
Wanneer ze van huis gaan, loopt hij aan de lange lijn en heeft hij zijn neus aan de grond. Zijn ze eenmaal bij de weg, dan is het snuffelen over en wil hij eigenlijk alleen nog maar terug.
Ook afleiden, andere route of een andere hond mee biedt geen troost, hij wil dan gewoon terug.
In de tuin vermaakt hij zich prima. Gelukkig hebben de fosters een grote tuin en kan hij zijn energie er goed uitgooien.
Hij is altijd op ontdekkingstocht. Kan deuren openen, weet dat er lekkers op het aanrecht kan liggen, dat de trap naar onvermoede ligplekken leidt, dat achter die deur baasje lekker in bed ligt en hij daar ook wel zijn wil, dat je met de vulling van kussens sneeuw binnenshuis kunt organiseren, dat je over de bench kunt klimmen om ook 's nachts op de bank te kunnen slapen..
Eentje waar je jong bij blijft
Met de fosters is hij heerlijk... bezoek vindt hij nog spannend. In het begin is hij dan even aangelijnd en blijft de foster bij hem zitten, als hij rustig is, kan hij gewoon los en blijft hij rustig.

Nikos (M) komt van de shelter van Suzan (Monemvasia).
Ze kreeg weer een melding van een gedumpt nestje. Het nestje was zonder moeder en moest weg uit het dorp. Nadat ze hun gemeentelijke verplichtingen gedaan hadden (check, vaccinaties) zouden de pups in een veld achtergelaten worden en iedereen weet wat er dan gaat gebeuren: ze zullen een voor een 'verdwijnen'.
Suzan kan geen pups meer op haar shelter huizen, maar wel in huis. Daarom werden ze, tot ze volledig gevaccineerd waren, bij haar thuis opgevangen, om erna naar de shelter te verhuizen.
Een van onze vaste fosters wilde een pupje fosteren en omdat wij ook, vanwege Parvo, geen pups aannemen, kwamen ze bij Stavros, het broertje van Nikos uit. Stavros werd echter geadopteerd voor ze hem konden ontvangen en daarom kreeg Nikos een plekje in dit tussenhuisje.

De reis was verschrikkelijk. Erger dan we ooit hebben meegemaakt en dat was Nikos goed aan te zien. Helemaal verstijfd lag hij in de kennel en toen hij 'uitgepakt' was, verdween hij in de grote duffeltas die de fosters meehadden. Zo spendeerde hij ook de eerste nacht. Maar toen... ontdooide hij onder de rust, onder de begeleiding van de huishondjes en fantastische fosters, die Nikos gewoon laten. Hij kwam daardoor al redelijk snel uit zijn schulp.

Hoelang Nikos alleen kan zijn, of hij kan traplopen en in de auto kan weten we nog niet! Hij is nog een pup en moet nog heel veel leren. Ook weten we nog niet of hij met katten kan wonen, hoe hij met (jonge) kinderen is. Het belangrijkste nu is dat Nikos leert om in een Nederlands huishouden mee te draaien, dan komen de kleine dingetjes vanzelf goed.

Wij houden een procedure aan. Deze begint met het invullen van een intakeformulier. Na het invullen van de intake houden wij een intakegesprek en als deze voor beide partijen positief werd ervaren gaan we over tot een (virtueel) huisbezoek. Pas als dat allemaal is afgerond kunnen we beoordelen of een juiste match hebben tussen hond en mens en een bezoek plannen.